Son günlerde iktidar çevrelerinde dikkat çekici bir tartışma yaşanıyor. Kimileri Cumhurbaşkanı ile devlet mekanizması arasındaki koordinasyonu güçlendirecek yeni aktörlerden söz ediyor, kimileri gelecekte partiyi taşıyabilecek isimler üzerinde duruyor, kimileri ise önümüzdeki seçimlerin takvimi ve Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın yeniden adaylığına ilişkin hukuki zemini tartışıyor. Bu tartışmaların doğal sonucu olarak bazı isimler öne çıkıyor, çeşitli senaryolar konuşuluyor.

Fakat bütün bu tartışmaların içinde eksik kalan önemli bir soru var.

AK Parti’nin gerçekten geleceği mi konuşuluyor, yoksa yalnızca Erdoğan sonrasına ilişkin isim arayışı mı yapılıyor?

Zira bu iki soru aynı kapıya çıkmaz.

Siyasi tarih bize büyük hareketlerin çoğu zaman lider sonrasına hazırlıksız yakalanmalarından dolayı sarsıldığını gösteriyor. Güçlü liderler çevrelerindeki sorunları çözebilir, farklı eğilimleri bir arada tutabilir, krizleri yönetebilir ve kurumların taşıyamadığı yükleri omuzlarına alabilir. Ancak tam da bu nedenle güçlü liderlerin bulunduğu dönemlerde en önemli kurumsallaşma meseleleri ertelenir. Lider varlığının kalıcı bir düzen sağladığı sanılır. Oysa kurumlar yerine liderin çözebildiği her sorun, aynı zamanda geleceğe bırakılmış bir sorundur.

Recep Tayyip Erdoğan kuşkusuz Türk siyasetinin istisnai figürlerinden biri. Yaklaşık çeyrek asırlık iktidar tecrübesi, seçim başarıları, kriz anlarında geliştirdiği refleksler ve toplumla kurduğu ilişki, onu yalnızca makamının yetkileriyle açıklanamayacak bir siyasi ağırlığa sahip kılıyor. Bu nedenle Erdoğan’ın ardından gelecek herhangi bir kişinin aynı ağırlığı taşıyacağını varsaymak gerçekçi görünmüyor. Bahse konu kişi ister oğlu olsun ister damadı, ister uzun yıllardır siyasetin içinde bulunan başka bir isim olsun; karşı karşıya kalacağı temel mesele değişmeyecektir.

Çünkü sorulması gereken........

© Karar