Türkiye’de siyasetin en azından gündem itibariyle donmadığı vakıa. Sadece MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin son grup toplantısında Abdullah Öcalan’a statü öneren açıklaması bile bunun bir işareti. Ancak ne Bahçeli’nin çıkışı, ne iç siyasi tartışmalar, ne de jeopolitik gelişmeler seçmen kararı üzerinde değiştirici bir etkide bulunmuyor.

Türkiye’nin mevcut siyasi haritasını belirleyen hadise hala 31 Mart 2024 yerel seçimleri. 2002’den o tarihe kadar AK Parti’nin egemen parti olduğu, seçimlerde kendisinden sonraki iki partinin toplamından daha fazla oy aldığı, aradaki referandumlar ve yerel seçimlerde de ipi önde göğüslediği bir dönem yaşandı. Bu denge 2024 yerel seçimlerinde değişti. CHP’nin birinci, AK Parti’nin ikinci parti olduğu yeni dengede son iki yıldır sıralama değişse de ana fotoğraf değişmiyor.

PANORAMATR araştırmalarında uzun zamandır CHP ve AK Parti birbirlerine çok yakın oy oranlarına sahip. Sıralamaları değişse de seçimlerde nasıl bir sonuç çıkacağını şimdiden öngörmek zor. Asıl dikkat çekici olan yaşanan tüm gelişmelere karşın seçmenin iktidar ya da muhalefet lehine bir tutum değişikliğine gitmemesi.

Büyük iki partinin en büyük avantajları çoğunluk enerjisi. Ülkenin ana gündeminde kavga bu iki parti arasında yaşanıyor. Seçmen de bu kavganın temel iki aktörü varken başka adreslere yönelmiyor.

Son beş ayın ana dinamiği ise seçmenin tabiri caizse donmuş şekilde bekleme konumuna geçmiş olması. Her parti için müspet ve menfi dinamikler birbirini dengeliyor ve seçmen hareketliliği minimuma inmiş durumda. Seçimlere daha zaman olması bunun bir gerekçesi olarak görülebilir. Fakat partilerin yeni seçmen kazanabilecek bir performans da gösteremediklerini not etmek gerek.

Cumhurbaşkanı Erdoğan genel olarak........

© Karar