PKK’nın silah bırakmasında okyanusu geçip derede boğulma eşiğinde olabilir miyiz?

Süreç ilk başladığından bu yana birçok olmaz denilen gelişme yaşandı. An itibarıyla iktidarın önünde çok daha öngörülebilir, planlanabilir bir yol haritası var. Ancak tam da burada hükümet kanadı inisiyatif almaktan imtina ediyor. İşin kötüsü bugüne kadar tıkanan noktalarda kritik ve cesur müdahaleleriyle hızlandırıcı bir rol oynayan MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin uyarıları ya da çıkışları eskisi kadar güçlü etki uyandırmıyor.

İktidar kanadında süreci ilerletmek için herhangi bir siyasi heyecan ya da motivasyon olmayınca, bunu uyandıracak bir aktör ya da aktörler grubu da görünmeyince durağanlık daha da keskin bir hale geliyor.

İşin nerede düğümlendiğini görmek zor değil. Silah bırakacak PKK mensupları için çıkarılacak af uygulamasının kapsamı, silah bırakmanın mekanizması ve zamanlaması, özellikle örgütün üst düzey yöneticilerinin geleceği ve Abdullah Öcalan’ın statüsü. Bu üç konuda da toplumsal tepkinin ya da en hafif tabirle ciddi seviyede endişelerin olduğu sır değil. Ankara Enstitüsü – PanoramaTR ortak araştırmasında sürece en az iki kişiden biri destek verirken bu başlıklarda ciddi itirazların olduğu görülüyor. PanoramaTR’nin sonraki araştırmaları bu eğilimlerde bir değişiklik yaşanmadığını gösteriyor.

Ancak mesele PKK’nın silahları bırakması ise silah bırakacak PKK’lılar ile ilgili bir düzenleme yapılması gerektiği de aşikâr. Üstelik bu mesele bugünün meselesi de değil. 17 yıl önce 2009’da........

© Karar