15 Temmuz 2016 gecesi TBMM’ne giden milletvekilleri, gerçekten büyük bir cesâret gösterdiler. Atılan bombaları umursamadan direndiler. Fakat Genel Kurul Salonu’nun yakınına düşen 2. bomba “Sığınağa inelim, inmeyelim” tartışmaları başlattı ve “inelim” diyenler kazandı. Ben orada değildim. Kendileri, böyle anlattılar.

Geçtiğimiz yıllarda o geceyi anlatan vekillerin açıklamalarını hatırlıyorum. AK Parti Düzce Milletvekili Ayşe Keşir, Meclis’e ilk gidenlerden. Sığınak tartışmalarında hangi taraftaydı bilemem ama mikrofona konuşurken sığınaktan bahsetmedi. “Ortalık toz duman oldu.” dan sonrası yok. MHP Milletvekili Erkan Akçay, Ahaber’e konuşurken sığınak tartışmasından bahsetmiş bulundu. Arkasından sığınağın çok da iyi bir yer olmadığını ekledi. Muhâbir, imdâdına yetişti. “Belki genel kurul salonundan daha güvensizdi.” dedi.

Tabi tabi! Vekiller, “Biz burada sağ kalırız. En iyisi sığınağa inip ölelim.” demişler.

Bu sene de Keşir, TGRT Haber’e konuşurken yine sığınaktan bahsetmedi. “Yerimizden kıpırdamadık” minvalinde sözler etti. Demek ki sığınağa inmek, kıpırdamak değil. Ne de olsa orası da Meclis. Geceyi anlattığı yazısında ise “bodrum” kelimesini kullandı.

“Daha sonra avizelerin düşme ihtimâline karşın bizi bir kat altta bulunan bodruma indirdiler.”

Avize düşme ihtimâli olmayan tarafa geçseydiniz o zaman. Hem, “İndirdiler” ne demek? Kim, niye indirdi sizi? Kendi irâdenizle ortak kararla inmediniz mi?

Amaç ne........

© Karar