Türkiye Büyük Millet Meclisine bir numaralı imzacısı Devlet Bahçeli, iki numaralı imzacısı Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş olan, AK Parti, MHP ve DEM milletvekillerinin tamamının imzasını taşıyan bir yasa teklifi sunuldu.

Bu anlamda dün aslında tarihî bir gündü. Ama öyle bir gün yaşadığımızın ağırlığını ve sevincini gözleyememek tuhaf doğrusu.

Gelin madde madde gidelim:

1-Bir yanlış anlamaya kapılmayın, Türkiye bu süreçle Kürt sorununu çözmüyor. Süreç, esas olarak son 50 yıldır Türkiye’de Kürt sorununun başlıca taşıyıcısı olan PKK’nın tasfiyesi süreci.

2-PKK kendi kendini feshettiğini ve silah bırakmaya hazır olduğunu duyuralı çok oluyor. Hatta sembolik olarak minik bir grup silahlarını bırakıp yaktı bile. Ama 1970’lerin ortasından beri faal olan, 1984’ten beri önce devlete karşı, ardından her türlü sivil topluma karşı silahlı savaş yürüten ve lider kadrosu da çok değişmeyen uzun ömürlü bir silahlı örgütten söz ediyoruz. Onun tasfiyesi kolay değil; iki taraf arasında büyük güvensizlikler olması da doğal.

3-Türkiye’de devleti yönetenler ile PKK geçmişte de benzer süreçler yürüttü. Bu kez Türkiye de PKK adına sürecin baş müzakerecisi olan Abdullah Öcalan da düğmelerini iliklemeye doğru yerden başladı, Meclis sürecin merkezi yapıldı. Şimdilik kazasız belasız ilerleniyor.

4- İlk aşamada, yasayla birlikte PKK ve terör suçları nedeniyle hâlen cezaevlerinde olan 3.500 kişinin çeşitli ceza indirimleri yoluyla serbest bırakılmasının önünün açılacağı anlaşılıyor. Aslına bakacak olursanız 3.500 kişi PKK söz konusu olduğunda sembolik, geleceğe dönük güven artırma amaçlı bir rakam. Hem cezaevlerinde çok daha fazlası var hem de PKK’nın kamplarında, kadrolarında.

5-PKK’nın tasfiye sürecinin nihai hedefi PKK’lılara düne kadar silahla yapmaya........

© Karar