Ülkemizde çocuk nüfus (0-17 yaş grubu) oranı 1970’te yüzde 48’in üzerindeydi, şimdi yüzde 25’in altında ve Türkiye İstatistik Kurumu’nun tahminine göre bu gidişle 2080’de sadece yüzde 15,2 olacak.

Yaşlı nüfus (65 yaş ve üstü) 1970’te yüzde 4,4’tü, şimdi yüzde 11’in üzerinde ve yine TÜİK’in tahminine göre bu gidişle 2080’de yüzde 33’ü geçecek.

“Ortanca yaş”ımız son 12 yılda 30’dan 35’e çıktı.

Evlenmeler azalıyor, boşanmalar çoğalıyor, tek kişilik haneler artıyor, aile nüfusu ortalaması düşüyor.

(Emeklilerin sayısının dramatik bir şekilde artarak nüfusun neredeyse beşte birine ulaşması ve emekli başına sigortalı çalışan sayısının 1,6’ya gerilemesi de cabası.)

Şimdikinden çok daha derin sosyal ve ekonomik krizlere işaret eden, hatta varoluşsal bir tehdide işaret ettiğini dahî söyleyebileceğimiz bir demografik buhran tablosu bu.

Nitekim Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan diyor ki, “milletçe önümüzde geleceğimiz adına endişelenmemiz, bununla kalmayıp çözümü için harekete geçmemiz gereken bir tablo bulunuyor”.

2026-2035 dönemini “Aile ve Nüfus 10 Yılı” ilan eden Erdoğan çözümü “aile kurumunun ve nesillerin korunması”na, “evlilik müessesesinin teşviki”ne ve “doğurganlık hızının arttırılması”na öncelik verilmesinde arıyor ve bunda tabii ki yerden göğe kadar haklı ama........

© Karar