Bunca hengameden sonra bu haftadan insanlık tarihine ne kalır diye sorsalar, hiç tereddüt etmeden “Nasa’nın Artemis II”si cevabını veririm.

Hafta başında işi gücü bırakıp adeta NASA’nın canlı yayınları aracılığıyla uzay yolculuğuna çıktım.

“Ben gri değilim, rengârengim” diyen Ay ile karşılaştım. Dünya ve Ay’ın büyüleyici görüntüleri içinde dolaştım.

NASA’nın Artemis II görevi kapsamında dört astronot, Dünya’dan yaklaşık 406.778 kilometre uzaklaşarak insanlı uzay uçuşlarında en uzak mesafe rekorunu kırdı.

Çünkü 1970’teki Apollo 13’ün 400.171 kilometrelik rekorunu 6.600 kilometreden fazla aşarak Ay’ın arka tarafına geçti.

Bir yanım uzayda, bir yanım güncel kargaşada…

“Kâh çıkarım gökyüzüne, seyrederim âlemi; kâh inerim yeryüzüne, seyreder âlem beni”.

Uzay ne kadar umutsa, güncel konular da o kadar bezdirici, iç karartıcı.

Savaş, çatışma, kavga, ölüm, adaletsizlik, yoksulluk…

İnsanlık bir yandan uzay çağında koşuyor, bir yandan toplumlar ağır acılar içinde kıvranıyor:

“Bu ne çıldırtan denge. Yaprak döker bir yanımız. Bir yanımız bahar bahçe” mısralarındaki durum.

Günlük hayat cevapsız sorular mezarlığı gibi.

Ateşkes oldu, bozuldu; Hürmüz açıldı, kapandı…Her gün tekrarlayıp duruyoruz: Yanı başımızdaki savaş ne olacak?

Trump ile ABD daha ne kadar yürüyecek?

ABD’de artık........

© Karar