Tonya ‘da uzun yıllar belediye başkanlığı yapmış olan Ahmet Kurt ülkücü gelenekten gelen bir vatanseverdir. Günebakış gazetesinde yayınladığı Alpaslan Türkeş ile arasında geçen hatırası, Türkiye’nin siyasal hafızasına tutulmuş küçük ama çarpıcı bir aynadır. 1988’de, üniversite kürsülerinde Amerika’nın politikalarını eleştirmenin bile hoş karşılanmadığı bir atmosferde, daha söz bitmeden “çıkın dışarı” denilerek susturulan gençler.

Burada asıl sorun Amerika eleştirisin kim tarafından, hangi sınırlar içinde yapılabildiğidir. Bir başka ifade ile güç ile söz arasındaki görünmez ilişkidir.

1980’lerin Türkiye’sinde bu ilişki çok netti. Ülkücü hareket, Soğuk Savaş dengeleri içinde konumlanarak Sovyet tehdidini birincil tehlike olarak görürken, Amerika’ya yönelik eleştirilerini çoğu zaman sınırlı tutmuştur. Bu duruşu Devlet refleksiyle uyumlu, kontrollü bir muhalefet… Bir tür “ölçülü karşı çıkış” olarak değerlendirebiliriz

Buna karşılık sol ve sosyalist hareketler, aynı dönemde çok daha keskin bir dil kullanıyordu. Anti-emperyalizm onların siyasal kimliğinin merkezindeydi. “Kahrolsun Amerika” sloganı sadece bir öfke ifadesi değil, ideolojik bir duruştu. Bedel ödediler, baskı gördüler, ama geri adım atmadılar.

İki farklı dünya, iki farklı refleks. Ve bugün…

Aradan geçen onca yıla rağmen, bu refleks izlerinin hâlâ canlılığını korumakta olduğunu görüyoruz. Bu........

© Karadeniz'de sonnokta