Amerikaanse providers domineren ons cultuuraanbod; wat kunnen we leren van Zuid-Korea?
Amerikaanse providers domineren ons cultuuraanbod; wat kunnen we leren van Zuid-Korea?
Eigenaar van TransCity en Auteur
Waar cultuur in Nederland nog te vaak wordt gezien als een kostenpost, ziet Zuid-Korea cultuur juist als een cruciale motor voor de economie.
In juli vorig jaar schreef ik op Joop dat de dominantie van de Amerikaanse cultuur en het Amerikaanse perspectief onder nieuwe generaties ook in Nederland toch echt aan het afnemen is. Want nieuwe generaties maken via onder meer sociale media en (internationale) streamingsdiensten steeds vaker éigen keuzes. Zij laten zich dan ook veel minder dan in het verleden leiden door de selecties van muzieksamenstellers, televisiezendermanagers en filmredacteuren op onze mediaredacties, die vaak maar niet in staat zijn om de focus van hun lens op de Verenigde Staten structureel te verschuiven naar meerdere regio.
Een kenmerkend voorbeeld daarvan was het Volkskrant-overzicht van ‘de beste serie-afleveringen van deze eeuw’, een overzicht dat vooral aangeeft dat de betrokken redacteuren niet lijken te weten welke mooie series er worden gemaakt in onder meer Latijns-Amerika, Azië, op het Afrikaanse continent en in veel andere Europese landen. Hun vaak eenzijdige blik op de Verenigde Staten is dan ook symptomatisch voor talloze mediaredacties in ons land. We zien dat evenzeer terug in de massale aandacht die er elk jaar is voor Amerikaanse award shows als de Oscars, Grammy’s, Emmy’s en Golden Globes. Van AD tot NOS, van NRC tot SBS, in cultureel opzicht blijft het voor te veel mediaredacties America First.
In de recente reportage van Nieuwsuur kwam bovendien naar voren dat Nederlanders en andere Europeanen voor hun cultuuraanbod bijna volledig zijn aangewezen op Amerikaanse providers. En hoewel die analyse op zich juist is, vertelt deze maar het halve verhaal. Want dat Amerikaanse streamingsdiensten als Netflix en vooral YouTube veel niet-Amerikaanse content aanbieden, blijft in deze reportage ten onrechte onderbelicht. Zo kijken nieuwe generaties steeds vaker televisie via YouTube. En hoewel het hier om een Amerikaans platform gaat, is er geen enkel alternatief mediaplatform met een in cultureel opzicht diverser en grootschaliger aanbod. Zo worden onder meer veel Turkse dramaseries via deze videodienst bekeken.
Wie naar de globale en lokale YouTube charts kijkt, ziet dan ook dat Amerikaanse content daar al helemaal niet meer dominant is. In de global music charts van YouTube moet je bij wijze van spreken met een loep naar Amerikaanse content zoeken, terwijl ook in de Nederlandse YouTube music charts Amerikaanse content in de minderheid is.
En dat brengt mij op de creatieve industrie van Zuid-Korea, waar ik op Joop al eerder over schreef. Want hoewel Zuid-Korea met circa 52 miljoen inwoners een relatief klein land is, weet het op cultureel gebied steeds vaker wereldwijd impact te maken. Ook op de Nederlandse YouTube charts is het land ruimschoots vertegenwoordigd, terwijl het Zuid-Koreaanse aanbod op Netflix niet meer is weg te denken. Nadat K-Pop Demon Hunters eind vorig jaar de tot dan toe best bekeken film in de geschiedenis van Netflix werd, volgt er later deze maand weer een nieuwe mijlpaal met het eerste grootschalige concert dat Netflix wereldwijd live streamt ‘naar meer dan 190 landen’.
Dat het zevenkoppige Koreaanse BTS verantwoordelijk is voor dit concert, zal weinigen verbazen. BTS heeft zich in de loop der tijd dan ook ontwikkeld tot de wereldwijd meest populaire boyband in de geschiedenis van de popmuziek. Nu de militaire dienstplicht van Jungkook, V, Jimin, Suga, RM, Jin en J-Hope voorbij is, vindt op 21 maart een gratis toegankelijke comeback-show plaats op het historische Gwanghwamun-plein in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul. In Nederland is de rechtstreekse uitzending van dit optreden van de volgens Netflix ‘world’s biggest band’ vanaf 12 uur ’s middags te zien.
Door het wereldwijde succes van K-culture wordt het de hoogste tijd dat we ons eens de vraag stellen of Nederland en andere Europese landen iets kunnen leren van de uiterst succesvolle marketing van de Zuid-Koreaanse cultuur. Met........
