Zavallı İran, acıların ülkesi. Muharrem ayında olduğu gibi, yıllardır kendisini dövüyor. Ama acısı bitmiyor…

Üniversite mezunlarının yüzde 60’ı, teknik öğrencilerinin yüzde 70’i ama işgücünün yalnızca yüzde 16’sı kadın!

Böyle bir çelişki nasıl oluyor?

Bu ülkeyi niçin cahil yobaz erkekler yönetiyor da iyi eğitimli aydın kadınlar yönetmiyor?

Sakın günümüzdeki perişanlığın ana nedeni bu olmasın?

Dar gerçeklerin çıkmazlarından çıkıp hayallere dalıyorum.

İranlı yiğit kadınlar. Onlar hakkında dört yıl önce burada yazdıklarım aklıma geliyor.

Onların özgürlük direnişini on yıllardır hayranlık ve saygıyla izlemişimdir.

Amerika’da dünyanın en iyi üniversitelerinden birinde doktora yapan bir İranlı kadın tanıdığım, babasının ölümü üzerine Tahran’a gittiğinde uzun elbisesinin altından ayak topukları göründüğü için Ahlak Polisi tarafından ayaklarına sopa ile vurularak uyarılmıştı!

Böyle bir düzene tahammül edilebilir mi?

Ama benim tanıdığım İranlı kadınlar vatanlarından hiç vazgeçmediler. Çok özel bir ülkenin çocuğu olduklarını hiç unutmadılar.

Ve kendilerini çok iyi geliştirmek için çaba gösterdiler. Çalıştılar ve kazandılar. Bugün dünyanın pek çok yerinde en önemli kürsülerin başında İranlı........

© İz Gazete