Bir tuhaf zaman dilimini yaşıyoruz. Doğruyu söyleyenin suçlu, yalanı parlatanın

muteber sayıldığı, hadsizliğin kol gezdiği bir zaman dilimi…

Memleketin üzerine kara bulut gibi çökenler, meteoroloji uzmanı kesilmişler adeta.

Milleti aldatmak için çıktıkları yağmur duasında milletin de kendilerine katılmasını bekliyorlar.

Milletin ekmeğini küçültenler, kral sofralarında şükür nutukları atıyor. İnsanları

kutuplaştıranlar, birlikten; ayrıştıranlar, kardeşlikten söz ediyor. Hukuku eğip bükenler, adalet

timsali kürsülerde pervasızca haktan, hukuktan dem vuruyor. Vicdan yoksunları, merhamet

semineri veriyor. Kalemini kiraya veren gazete ve medya sülükleri, “bağımsız basın” edebiyatı

yapıyor. Bütün bu çarpıklığı ellerini ovuşturarak seyreden her devrin adamları da bunu dik

duruş olarak nitelendiriyor.

Ne büyük ironi değil mi? Halka tepeden bakanların “milli irade” demeleri. Milletin

sırtına binenlerin, kendileri yetmezmiş gibi yüklerini de bindirenlerin utanmadan milletten

fedakârlık istemeleri... İsrafın doruklarında yaşayanların milletten tasarruf etmesini

beklemeleri. Millete sabır tavsiye edenlerin çocuklarını, torunların saltanat içinde

yaşatmaları… Millete kemer........

© İstiklal