28 Şubat’ta dünya yeni bir kırılma anına uyandı.Donald Trump, İsrail’le birlikte İran’a karşı başlatılan saldırılarda İran lideri Seyyid Ali Hüseyni Hamaney’in öldürüldüğünü açıkladı. Önce Benjamin Netanyahu “işaretler var” dedi. Ardından Tahran doğruladı.

Tahran sokaklarında binlerce kişi ABD ve İsrail karşıtı sloganlarla yürüdü. Aynı saatlerde bazı İranlılar ölüm haberini kutladı.

Aynı şehirde iki farklı duygu.Aynı ülkede iki farklı İran.

Bu görüntüler aslında 37 yıllık bir liderliğin özeti.

1939 Meşhed doğumlu bir din adamı…Kum’da Şii ilahiyat eğitimi…Ruhollah Khomeini ile tanışma…Şah’a karşı yeraltı örgütlenmeleri…Hapishane…Ve devrim.

1979’da İran İslam Cumhuriyeti kurulduğunda Hamaney sistemin içindeydi ama zirvede değildi. 1981’de bombalı saldırıda sağ kolunu kaybetti. Aynı yıl cumhurbaşkanı oldu. Yetkileri sınırlıydı ama ilişkileri genişti. Devrim Muhafızları, yargı, muhafazakâr ulema… Ağını sabırla ördü.

1989’da Humeyni öldüğünde doğal varis değildi. Dini rütbesi tartışmalıydı. Anayasa değiştirildi. Şartlar esnetildi. Ve bir gecede “uygun” hale geldi.

İran siyasetinin kırılma noktası işte buydu:Sistem kişiyi seçmedi; kişi sistemi yeniden kurdu.

Onun döneminde cumhurbaşkanları değişti ama merkez değişmedi.

Akbar Hashemi Rafsanjani, (Ekber Haşemi Rafsancani)Mohammad Khatami, (Muhammed Hatemi)Mahmoud Ahmadinejad, (Mahmud Ahmedinejad)Hassan Rouhani, (Hasan Ruhani) Ebrahim Raisi, (İbrahim Reisi)Masoud........

© Internethaber