Viktor Orban'ın Macaristan'daki 16 yıllık iktidarının uzun ve karanlık gecesi bu hafta sonu biterken, sevinçten havalara uçanlar sadece Tuna Nehri üzerindeki köprülere doluşan coşkulu kalabalıklarla sınırlı değildi. 1970'lerin soul grubu Hot Chocolate'tan bir alıntıya başvurulabilecek siyasi olay çok azdır; ancak bugün "Everyone’s a winner, baby, that’s no lie." (Herkes kazanan, bebeğim, bu yalan değil) 

Zira Brüksel'de "diktatör" diye anılan kişi gitti. Macaristan kesinlikle kazandı, Avrupa kazandı; Donald Trump ve Vladimir Putin bu kıtadaki beşinci kol müttefiklerini yitirdi, Nigel Farage ise bir ideolojik ilham kaynağını kaybetti.

Gelgelelim Peter Magyar'ın seçimlerdeki ezici zaferinin boyutu karşısında en büyük rahatlama şüphesiz Kiev'de yaşanmış olmalı. Klişe de olsa, Orban'ın sonunu Ukrayna açısından bir dönüm noktası diye nitelemekten çekinmemeliyiz.

Son yıllarda Volodimir Zelenski ve halkı, finansman sıkıntısına rağmen Rus işgaline karşı cesaret, dayanışma ve yaratıcılıkla şaşırtıcı derecede başarılı bir direniş sergiledi. AB silah satın almaları, askerlerin maaşlarını ödemeleri ve ayakta kalabilmeleri için onlara 90 milyar euroluk dev bir krediyi çoktan hazırlamıştı. Ancak bu........

© Independent Türkçe