“Çerkesler, kaybettiğimiz sadece kültürümüz değil!”
Yaz ayları Çerkesler için genel de köy düğünleri ve çeşitli Çerkes derneklerinin organize ettiği festivaller ile geçer. İnsanların yaz aylarında memleketlerine, köylerine yaptıkları kısa süreli ziyaretler, geçmişi, anıları, kaybedilenleri hatırlamalarına sebep olurken geleneksel kültürel hayatlarına dokunmalarına da vesilesi olur. Bol bol geçmişin nostaljisi yapılır.
Hepimiz bu duygu durumunu her yıl yaşarız. Ceug’da yapılan her dejuğ geçmişin otantik ortamında geleneği hissetme çabasıdır bir anlamda. Beyhude de olsa eğlenceli ve motive edicidir. “Hay Marje” her Çerkesin yüreğini titretir bir şekilde…
Tatil sonu, ya da düğün dönüşü modern hayat sarıp sarmalar hepimizi. Gerçek, tüm çıplaklığıyla umutlarımızı törpüler, an be an…
Şehirleşmenin, sosyal medyanın, iletişim alanlarının dönüşüm geçirdiği bir dünyada Cerkeslerin agoraları da gün geçtikçe azalıyor ya da değerlendirebilenler için biçim değiştiriyor. Dünün meşe altı bugün bir kuşun (Twitter) kanatları olabiliyor, ya da bir Haçeş olabiliyor whats up grupları…
1960′ lı yıllarda başlayan köyden kente göç sürecinin Çerkes kültürü........
