Büyükşehirde otomobil kullanmak zaten başlı başına bir mücadele ve sabır imtihanı.

Trafik, park yeri arayışı, otopark ücretleri derken bir de vale dayatması tüketicinin karşısına çıkıyor.

Restorana gidiyorsunuz…

Otelin önüne geliyorsunuz…

Hastaneye ulaşıyorsunuz…

Aracınızı park etmek istiyorsunuz.

Bir görevli beliriyor:

“Aracınızı bize bırakın.”

Peki bırakmak zorunda mısınız?

İşte tüketicinin bilmesi gereken ilk gerçek bu.

VALE HİZMETTİR, MECBURİYET DEĞİL

Vale hizmeti, sürücünün aracının teslim alınması, uygun bir alana park edilmesi ve talep edildiğinde geri getirilmesidir.

Ancak hizmet sunmak başka, tüketiciyi o hizmeti almaya mecbur bırakmak başkadır.

İşletmeler ve İşyerlerinin Araç Park Hizmetlerinin (Vale) Yürütülmesine İlişkin Yönetmelik'in 5. maddesi, sürücünün vale hizmetini almaya zorlanamayacağını açıkça düzenliyor.

Buna rağmen bazı yerlerde tüketici kendi otoparkına yönlendirilmek yerine doğrudan valeye gönderiliyor.

İşte burada soru sormak gerekiyor:

Tüketici gerçekten seçim yapabiliyor mu?

Çünkü bir hizmeti tercih etmek başka, o hizmete mecbur bırakılmak başkadır. Zorunluluk gibi sunulan kolaylık, kolaylık olmaktan çıkar.

“FİYATI NE KADAR?” DEMEDEN ANAHTARI VERMEYİN

Vale hizmetinde en çok tartışma yaratan konulardan biri ücrettir. Vale ücretleri de işletmenin keyfine göre belirlenemez; ilgili azami fiyat tarifelerinin aşılmaması gerekir.

Vale Hizmetleri Yönetmeliği'nin 5. maddesi, vale hizmet bedelinin ilgili azami fiyat tarifelerini aşamayacağını düzenliyor.

Ancak burada önemli bir ayrıntı var: Vale hizmet bedeli ile otopark ücreti aynı şey değildir.

Dolayısıyla tüketici aracını teslim etmeden önce ne için, ne kadar ödeme yapacağını bilmelidir.

FİYAT GİZLENEMEZ, TÜKETİCİ TAHMİN YÜRÜTMEK ZORUNDA DEĞİLDİR

Tüketicinin fiyatı sonradan öğrenmesi kabul edilebilir bir uygulama değildir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 54. maddesi, hizmetlere ilişkin tarife ve fiyat listelerinin tüketicinin görebileceği şekilde sunulmasını öngörüyor.

Fiyat Etiketi Yönetmeliği'nin 8 ve 9. maddeleri de hizmet fiyatlarının tüketicinin kolayca görebileceği ve okuyabileceği biçimde gösterilmesini zorunlu kılıyor.

Yani tüketicinin bilmesi gereken üç kelime var: Gör. Sor. Sonra teslim et.

Fiyat tarifesi görünür değilse sorun. Açık yanıt alamıyorsanız anahtarınızı teslim........

© Hürses