Cumhuriyet, bir milletin kendi geleceği hakkında söz sahibi olma iradesidir. Egemenliğin millete ait olması, yalnızca siyasi bir tercihi değil; insanın onurunu, eşitliğini, özgürlüğünü ve ortak yaşam sorumluluğunu esas alan bir yönetim anlayışını ifade eder.

Cumhuriyetimizin kuruluşunu anlamak, geçmişte kazanılmış bir zaferi hatırlamanın ötesinde bir anlam taşır. Asıl mesele, o büyük kuruluş iradesinin bugün hangi değerlerle yaşatıldığı ve yarınlara nasıl aktarılacağıdır.

Cumhuriyetin kalıcılığı, yalnızca kuruluş değerlerini hatırlamakla değil; bu değerleri hukukun üstünlüğü, katılımcılık, şeffaflık, hesap verebilirlik ve güven temelinde yaşatmakla mümkündür.

İşte bu noktada Cumhuriyet ile iyi yönetişim arasında güçlü bir bağ kurulur.

Çünkü Cumhuriyet, yalnızca devletin nasıl yönetileceğini değil, yönetimin kimin adına, hangi ilkelerle ve hangi sorumluluk anlayışıyla yürütüleceğini de düşünmemizi gerektirir.

Cumhuriyetin ruhu, iyi yönetişimin ilkeleriyle yaşar

İyi yönetişim; karar alma süreçlerinde katılımcılığı, yönetimde şeffaflığı, hesap verebilirliği, hukukun üstünlüğünü, adaleti ve sorumluluğu esas alan bir anlayıştır.

Bu ilkeler yalnızca şirketlerin, kamu kurumlarının veya sivil toplum kuruluşlarının yönetiminde başvurulan teknik kavramlar değildir. Aynı zamanda birlikte yaşama kültürünün, demokratik kurumların ve toplumsal güvenin temel unsurlarıdır.

Cumhuriyetin kurumsal gücü, yönetim yetkisinin nasıl kullanıldığı ve bu yetkinin hangi mekanizmalarla denetlendiğiyle yakından ilişkilidir.

Yönetim yetkisi kadar bu yetkinin sınırları da önemlidir. Kararların alınması kadar gerekçelerinin açıklanması, sonuçların değerlendirilmesi ve sorumlulukların üstlenilmesi de önem taşır.

İyi yönetişim, gücü yalnızca kullanma hakkını değil, o gücü hesap verebilir biçimde kullanma yükümlülüğünü de beraberinde getirir.

Bu bakımdan hukukun üstünlüğü, bağımsız ve etkili denetim mekanizmaları, kurumsal şeffaflık ve hesap verebilirlik, Cumhuriyetin demokratik niteliğini destekleyen temel unsurlardır.

Egemenlik, katılım ve sorumluluk

Cumhuriyetin temelinde halkın egemenliği vardır. Bu egemenliğin anlamı, vatandaşların yalnızca belirli dönemlerde oy kullanmalarıyla sınırlı değildir.

Katılımcı bir yönetim kültürü; farklı görüşlerin dinlenmesini, kararların ortak akılla geliştirilmesini, eleştirinin bir tehdit değil iyileşme fırsatı olarak görülmesini ve vatandaşların kamusal yaşama etkin biçimde katılmasını gerektirir.

Katılımcılık, farklılıkları ortadan kaldırmak değil, farklılıklarla birlikte karar alabilme yeteneğidir.

Ortak akıl ise herkesin aynı düşünmesi değil, farklı düşüncelerin ortak yarar doğrultusunda buluşabilmesidir.

Bu anlayışın gelişmesi, yalnızca devlet kurumlarının değil; üniversitelerin, meslek örgütlerinin, sivil toplum kuruluşlarının ve işletmelerin de sorumluluğundadır.

Çünkü yönetişim........

© Hürses