menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Suskunluğun Asaleti ve Mesafenin Vakarı

5 0
11.11.2026

İnsanın onuruna, suskunluğun asaletine ve mesafenin vakarına dair

“Hatır hiç edilmişse tavır elzemdir. Kelam kifayetsizse sükût erdemdir.” 

İnsan, hayatı boyunca yalnızca yaşadıklarıyla değil, katlandıklarıyla da “pişer” ve kendi olur. Kimi zaman bir gönlü kırmamak için kendi gönlünü susturur. Kimi zaman bir hatırın kıymeti uğruna haklılığından vazgeçer. Kimi zaman da karşısındakinin incinmemesi için kendi incinmişliğini kimseye göstermez. Çünkü bilir ki insan ilişkilerini ayakta tutan yalnızca söylenen sözler değil, söylenmeyenlerin ardında saklanan inceliktir. Ne var ki her inceliğin bir sınırı, her sabrın bir nihayeti, her fedakârlığın da bir haysiyeti vardır. Bir de tamam okan şahsiyeti! Hatır, tek taraflı taşındığında bir süre sonra vefadan çıkar, insanın kendi değerinden verdiği tavize dönüşür. Bir insanın hatırını gözetmek erdemdir. Geçmişte paylaşılan ekmeğe, edilen sohbete, birlikte aşılan güçlüklere ve tüm anlara kıymet vermek insan olmanın zarafetidir. Eskilerin deyişiyle “tuz-ekmek” paylaşılmışlığıdır, yaşananları değerli kılan. Ancak bütün bunların yalnızca bir tarafın omuzlarında kaldığı yerde artık bir gönül hukukundan söz etmek de güçleşir. Çünkü hatır dediğimiz şey, birinin sürekli anlayış göstermesi diğerinin ise bu anlayışı sınırsız bir hak olarak görmesi değildir ki! İşte zaten asıl mesele de burada başlamıyor mu? Çünkü Freudca söylersek “İfade edilmemiş duygular asla ölmez; sadece diri diri gömülür ve sonradan daha çirkin yollarla tezahür ederler.”

İnsan çoğu zaman bir kişiden ya da gruptan başına gelen ilk haksızlıkta uzaklaşmaz. Önce anlamaya çalışır. Belki yanlış anlaşılmıştır, belki karşısındaki zor bir dönemden geçiyordur, belki de söylenen söz kastedildiği kadar ağır değildir. Bahaneler bulur,........

© Hür Fikirler