menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Evliliğimi kurtarabilmem için...

33 0
12.10.2026

Merhaba Yeşim Hanım, uzun zamandır sizi takip ediyorum belki de ilk yazı yazmaya başladığınız zamanlardan beri. Soru sırası bende bu sefer sanırım. İki hafta önce arkadaşlarımla otururken konu evliliklerimize geldi, başladık eşlerimizi şikayet etmeye. Herkes kendi hayatından bir şeyler sorunlar anlatıyordu, ben de eşimle ilgili bir şey söylemek istedim ama ağzımdan bir türlü çıkmadı. Çünkü ortada anlatabileceğim büyük bir sorunumuz yok. Eşimle birbirimizi severek evlendik, çok iyi de anlaşıyorduk. Ama hayatımız monotonlaşmaya başladı. Aynı evde yabancılaştık resmen. Örneğin, “arkadaşlarımızla hafta sonu çıkalım” diyorum, “yorgunum” diyor. “Yahu her hafta sonu mu yorgunsun?” diyorum “Yorgunum insan yorulamaz mı?” diyor. Bu sefer onsuz çıkıyorum ve eve gelince fark ediyorum ki dışarıda geçirdiğim birkaç saatte uzun zamandır evde hissetmediğim kadar iyi hissetmişim. Bu düşünce biraz korkuttu beni. Çünkü insanın yanında olduğu halde kendini yalnız hissetmesi daha kötüymüş. Bir de bunu fark ettikten sonra ister istemez geçmişe bakmaya başladım. Eskiden nasıl biri olduğunu nasıl bir hayatımız olduğunu düşündükçe iyice sinirleniyorum. Şimdi eşime bunları anlatmak istiyorum ama nasıl anlatacağımı da bilmiyorum. Çünkü karşıma alıp “seninle mutsuzum” dersem aslında tam olarak öyle de değil ama mutlu da değilim bir yandan. Belki de bazı şeyleri zamanında konuşmadığımız için bu noktaya geldik. Ben bu hisleri daha fazla içimde tutmadan ne yapmam gerektiğini anlamaya çalışıyorum. Sizden görüşlerinizi rica ediyorum. Yolumu aydınlatıp evliliğimi kurtarabilmem için önerilerinize ihtiyacım var.

Yeşim Tijen’in cevabı:

“Hayat bir bakıma her gün yeniden başlayan bir uykudan uyanma eylemidir. Önemli olan uyandığında yüzünü güneşe dönebilmektir.” Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurum; evlilik bir enerji alışverişidir. Birbirinize sevgi, ilgi verirseniz karşılıklı olarak birbirinizin ruhunu beslemiş, enerji yüklemiş olursunuz. Ruhlar beslendikçe enerjisi dolar tıpkı cep telefonların şarjının dolması gibi düşünün. Şarjı bitirirseniz “sonra sonra doldururum” der ötelerseniz. Nasıl telefonunuz kapanıyorsa kişilerde birbirini ihmal ettikçe........

© HTHayat