Canım Kardeşim Merhaba,

Çok özledim seni. Nasılsın? Ama gerçekten nasılsın çok merak ediyorum.

Ben mi? İyi ya da kötü demek artık pek bana göre değil. Uzunca bir süredir dengede hissediyorum. Pek de öyle olaylar arasında sarsılıp büyük büyük tepkiler vermiyorum. Tam da bir önceki yazımda bahsettiğim gibi bu ruh halinin içine iyice yerleşiyorum. Sanırım bunun adı sakinlik. Ya da belki de huzur budur, tam bilemiyorum.

Neleri farklı yapıyorum?

Kendimle ilgili çok konuşmuyorum bu sıralar. Kendimi anlatma derdimden kırk altıncı yaş günüm itibarıyla kurtuldum sanırım. Ee ne de olsa 46’lık olduk artık…Ama yine de ben neler yapıyorum sen bil istedim. Çünkü biliyorsun ki, bir nevi günlük yerine geçiyor bu köşe benim için. Son altı yedi yılımın geçmiş muhasebesini, tüm yazılarımı baştan sona okuyarak yapabilirim. Neler yapmışım? O zamanlar kimmişim? Kafayı hep hangi konulara takmışım? Aslında ne kadar da yalnız hissederken seni nasıl bulmuşum?

Evet evet ben seni belki bir hayale bağlanarak buldum ama sen ve binlercesi gerçek oldunuz. Kardeşlikten oluşan bir sevgi topluluğu düşlerdim çoğu zaman. Şimdi etrafıma bakındığımda gerçekten de pek de yakından tanımadığım halde beni kalplerinin içinde en güzel yerlerde misafir eden can kardeşler görüyorum. Bu ne büyük bir mutluluk, ben ve benim gibiler için…

Sen de biliyorsun. Belki sen de ruhun karanlık gecesinden en az bir kere geçtin. Çok yalnız kaldın. Hem de kalabalıklar içinde… Ve sonra geldin burada sana seslendiğimi duydun. Elini tutmak için ne kadar hevesli olduğumu, birlikte gelişime ve büyümeye ne kadar çok emek verdiğimi fark ettin. Ben de seni fark ettim. Çünkü sımsıcak dokundun kalbime. Güzel sözlerin ve kendin için olan çabanla bir büyük rüyayı gerçek kıldın.

Ben hep seni görüyorum. Diğerleri görmese de…Kendin için gösterdiğin çabanın o kadar farkındayım ki… Seninle çok gurur duyuyorum. Yoldan ayrılmadığın için, yalnız kalabilmeyi göze aldığın için ve değerlerini korumak adına gösterdiğin istikrar için her zaman minnettarım. Bunları hep hatırla!

Ayrıca insan olduğunu hatırla moralin bozulduğunda. Kusurlu varlıklarız biz. Duyguların ve arzuların hükmünde bir hayat sürmemek için çabadayız. Amma velakin biz de hata yapabiliriz. Hayat uzun bir yolculuk, mükemmellik ise Yaradan’a mahsus. İşte bu yüzden hatırla insan olduğunu.

Ben de bu aralar bu hatırlayış eylemiyle dopdoluyum. Ve hatta bunun uğrunda büyükçe bir proje tasarlıyorum. Eğer aklımdakileri gerçek yaparsa yüce Yaradan, hizmet konusunda kendimi şanslı sayacağım sevgili kardeşim.

Yine neler........

© HTHayat