Dün bu köşede “Gençlerimiz neden kaçıyor?” sorusunu sormuştum.

Cevap aslında netti:İş. Aş. Üretim.

Şimdi asıl meseleye gelelim.

Eğer Samsun gençlerini tutmak istiyorsa, romantik sloganlardan değil, somut adımlardan söz edilmeli.

Yaptığım işi hiçbir zaman bir “çare üretme makamı” olarak görmedim. Bu siyasetin konusudur. Gazeteci olarak görevim, durum tespiti yapmaktır.

Ancak mevcut avantajlarımızı hatırlatmak ve yeterince değerlendiremediğimiz imkânları harekete geçirebilirsek nasıl bir yol haritası oluşabileceğini paylaşmak isterim.

Önerilerimi beş ana başlıkta topluyorum:

1-Lojistik Üs Gerçeğini Kullanalım:Samsun bir liman şehri. Karadeniz’e açılan kapıdır.

Peki bu avantaj yeterince değerlendiriliyor mu?

Maalesef bu soruya net bir “evet” diyemiyoruz.

Karadeniz ülkeleriyle ticarete yönelik özel teşvik programları hazırlanmalı. Orta Asya bağlantılı taşımacılık projeleri Samsun merkezli planlanmalı.

Liman yalnızca gemi karşılayan değil, istihdam üreten bir merkez hâline gelmeli.

2-Üniversite–Sanayi İşbirliği:Ondokuz Mayıs Üniversitesi her yıl binlerce mezun veriyor. Samsun Üniversitesi de mezun vermeye başladı.

Peki bu gençlerin kaçı Samsun’da........

© Hedef Halk