Ortadoğu’daki krizlerin önemli bir kısmı bu yapay haritaların ve dayatılan siyasal düzenlerin ürünüdür. Bir asır önce Batılı güçler bu coğrafyayı cetvelle böldüler; bugün ise aynı fay hatlarını kaşıyarak yeniden parçalamaya çalışıyorlar.

Birinci Dünya Savaşı’nın ardından Batılı güçler, Osmanlı bakiyesini paylaşırken aynı zamanda bu coğrafyaya kendi siyasal anlayışlarını da dayattılar. Sykes-Picot, Ortadoğu haritasını cetvelle çizerken bu coğrafyanın tarihsel dokusunu, kültürel bağlarını, değer ve aidiyetlerini altüst eden büyük bir siyasal ve toplumsal mühendislik projesine kapı araladı.

Bugün şunu artık net bir şekilde görüyoruz: Sykes-Picot sadece sınır çizmedi; aynı zamanda coğrafyamızın geleceğine bir saatli bomba yerleştirdi. Çünkü bu coğrafyanın bugün yaşadığı sorunların önemli bir kısmı, yüz yıl önce masa başında çizilen bu sınırlara hapsedilen toplumlara dayatılan düzenin gecikmiş sarsıntılarıdır.

İşin ironik tarafı, bir asır önce bu coğrafyayı masa başında bölen güçler, şimdi de bu mühendisliğin sonucu olarak ortaya çıkan memnuniyetsizlikleri gerekçe göstererek daha küçük parçalara bölmek istiyor. Irak’ın fiili bölünmüşlüğü, Yemen’deki iç savaş, Lübnan’ın mezhebi kilitlenmişliği ile Suriye ve İran’da uygulanmak istenen senaryo, aynı aklın sonucudur: Böl, parçala ve yönet.

Bugün İran etrafında yükselen gerilimleri bu büyük resimden bağımsız düşünmek mümkün değildir. İran’ın içinde bulunan etnik ve mezhebi farklılıkların dış müdahalelerle istismar edilmesi, bölgemizin önümüzdeki yıllarda yeni bir parçalanma dalgasıyla karşı karşıya bırakılmak istendiğini göstermektedir.

Ortadoğu toplumları tarihsel olarak........

© Haksöz