Suriye’nin güneyindeyiz, Kuneytra şehrinde, soğuk ve yağmurlu bir öğle vakti, namaz sonrası... Islanan taş duvarlar, on iki yaşındaki Muhammed’in dudaklarından dökülen sessiz Kur’an ayetleri ile hayat buluyordu. Ramazan’ın bereketli iklimi bu beldeyi kuşatırken, oruçla imtihan olunan bedenlerimiz, imanla besleniyordu.

Üzerinde eski, dizleri aşınmış bir eşofman; ayakları ise yalın, yağmurla ıslanmış, Rahmet’e boyanmış. Öyle ya, bu çıplaklık bir mahrumiyetin değil, dünyanın fazlalıklarından arınmışlığın nişanesi gibiydi. Muhammed, her şeyden azade, Rabbine yönelmişti.

Okuyuşunda ne bir titreme ne de bir acele vardı. Dışarıdaki keskin soğuk, içindeki sükûnete işlemiyordu. Ağzından çıkan her harf yerli yerinde, her duruşu vakur... Kalbindeki iman, dışındaki tüm eksiklikleri örtüyor; onu adeta bir izzetle kuşatıyordu. Ramazan’ın bereketiyle her bir........

© Haksöz