“Şimdi beni dinle Willy, gerçeği duyman gerek, sen kimsin ben kimim duyman gerek! Üç ay boyunca neden adresim olmadığını biliyor musun? Kansas City'de bir takım elbise çaldım ve hapse girdim. Liseden beri bulduğum her iyi işten kaçtım. Hiçbir yere varamadım çünkü sen bana o kadar çok boş laf ettin ki, kimseden emir almaya tahammül edemiyordum! Suç senin! Bunu duymanın zamanı geldi! Bugün elimde kalemle on bir kat aşağı koştum. Sonra birden gökyüzünü gördüm ve durdum. Bu dünyada sevdiğim her şeyi gördüm. İş, yemek, oturup sigara içmek için kısa bir an. Ve şu kaleme bakıp kendime sordum: ‘Bu şeyi neden tutuyorum ki? İstediğim her şey dışarıda beni beklerken, neden olmak istemediğim bir şeye dönüşmeye çalışıyorum?’

Baba, ben hiçbir şeyim! Ben hiçbir şeyim, baba. Sen de hiçbir şeysin, bunu anlayamıyor musun? Ben buyum, bu kadarım, hepsi bu. Allah aşkına, beni bırakır mısın? Şu sahte hayalini yakıp kül eder misin?”

Biff Loman, başını babası Willy’nin göğsüne yaslayıp, gözyaşları içinde kollarını kaldırıp hayata teslim olduğu anda Zorlu PSM’nin 2 bin kişilik salonunda bir kişi alkışlamaya başladı! Sonra bir kişi daha, bir kişi daha...derken alkış sesi doldurdu salonu! İlk alkışlayan kişinin Biff’in isyanında kendi hayatında söyleyemediği şeyleri duyduğunu düşündüm... Cesaret bulaşıcıdır. Sonra hepimiz onun peşinden gittik. Biff’le birlikte, gökyüzüne bakıp, sevdiğimiz şeyleri düşündük...neden bize dayatılan, olmak istemediğimiz şeylere dönüşmeye çalıştığımızı fark ettik...sahte hayallerin, sevilme arzusunun, başarı açlığının bize yaptıklarına isyan ettik; “Ben buyum, bu kadarım...”

İlk alkışlayan kişinin Biff’in isyanında kendi hayatında söyleyemediği şeyleri duyduğunu düşündüm... Cesaret bulaşıcıdır. Sonra hepimiz onun peşinden gittik. Biff’le birlikte, gökyüzüne bakıp, sevdiğimiz şeyleri düşündük...neden bize dayatılan, olmak istemediğimiz şeylere dönüşmeye çalıştığımızı fark ettik...sahte hayallerin, sevilme arzusunun, başarı açlığının bize yaptıklarına isyan ettik; “Ben buyum, bu kadarım...”

KÜÇÜK ADAM WILLY LOMAN’IN BÜYÜK........

© Habertürk