Hayatın insanı en yorduğu yıllar 40'lı yaşlar mı?
Kolumu kıpırdatacak halim yok! Merdiven çıkarken ‘ah’lıyorum; merdiven inerken ‘pof’luyorum… Uzun yürüyüşlerin adamıydım ben bir süredir mola vereceği yerleri önceden belli bir kervan gibi çıkıyorum yola. Dura dura gidiyorum. Tüm yorgunluğumun nedeni geçen ay başladığım spor! Ya da ben tüm suçu ona atıyorum…
Boyun fıtığının üstüne bir de belimde 4 noktada fıtık çıkınca doktor egzersiz tavsiye etti. Biraz kaslarımı güçlendirmem iyi olurmuş. Geçenlerde 45 yaşında Katar 2. Ligine transfer olan Beşiktaş’ın eski futbolcularından Tabata gibi ben de 50’lerimden sonra spor salonuna yazıldım. Kısa ısınma hareketlerinden sonra, dambılların en minnaklarıyla triceps’lerimi, biceps’lerimi çalıştırıyorum. Düz ve güçlü bir karın bölgesi postürüm için önemliymiş, ‘sixpack’ peşinde değilim; ‘birpeck’ bana yeter de artar bile… 45 dakikalık çalışmanın ardından sürünerek soyunma odasına gidiyorum. “Bu kadar yorulmam normal mi” diyorum hocam son derece kibar bir şekilde, kürdan kollarıma, Cin Ali’den hallice bacaklarıma bakıp birazcık yaşıma gönderme yapıyor… 50’lerimde Hulk gibi dağları yerinden oynatmayı hayal etmiyordum ama 45 dakikalık hafif egzersizin ardından merdiven çıkarken ‘ah’layıp ‘vah’layacağımı da beklemiyordum doğrusu…
HAYATIN TALEPLERİNİN EN YÜKSEK SEVİYEYE ULAŞTIĞI YILLAR
20’lerimde 12-14 saat çalışıp ardından gece arkadaşlarımla dışarı çıkıp sonra 2-3 saat uyuduktan sonra işe gittiğim yıllar çok çok uzak bir galaksi gibi geliyor artık bana. 20’lerimde enerjim sonsuz bir kaynaktan geliyor gibiydi şimdi ise bozuk bir........
