Kafamda bir sızıyla uyandım. Soğuk bünyemi sarmış, yataktan hiç kalkasım gelmemişti. Bilincim ve rahatlığım birbirine çarpıyordu. Bir an sıcak bir ekmek kokusu istedim. Buram buram… Beni hareketlendirdi, tenimdeki ürpertiye rağmen.

Üstüme kalın bir hırka alıp mutfağa yöneldim. Fırında ekmek ısıtmak, hem içeriyi ısıtacaktı hem de istediğim ekmek kokusunu alacaktım. Tereyağı’nı yumuşasın diye dolaptan çıkardım. Sonra hazır doğranmış ekmekleri tepsiye dizip fırına attım. Bir de sıcak bir çay… Pencereye yöneldiğimde bulutlardaki gri, benimle konuşmuyordu. Öyle mahzun ve kifayetsizdi ki… O da memnun değildi, bu durumdan. Belki de beyazı özlüyordu. Ben ise tebessümle onu anladığımı ifade ediyordum. Ama ikimizde biliyorduk. Mavi kadar şen şakrak olamayacağını…Fırın’dan ses gelmişti. Ekmekleri çıkarıp dumanı........

© Haberton