Şekil değil öz: Cumhuriyet ruhunu hatırlamak
Bir ülkenin hafızasında bazı tarihler vardır ki, onlar takvimdeki sıradan birer sayı olmanın çok ötesindedir. 29 Ekim de bu milletin tarihindeki en büyük kırılma, toprağa düşen her bir fidanın umuda dönüştüğü anın simgesidir.
Ancak bugün durup kendimize dürüstçe şu soruyu sormak zorundayız: Cumhuriyet Bayramı’nın gerçek anlamını ve bize sunduğu özgürlük nefesini ne kadar kavrayabiliyoruz? Yıllar geçtikçe, kuruluş evresindeki o ilk günkü heyecan, o yürekleri ısıtan samimi inanç nereye kayboldu?
Cumhuriyet, sadece bir yönetim biçimi değişkene uğradığında ilan edilen hukuki bir metin değildir. Cumhuriyet; kimsesizlerin kimsesi olmak, imkânsızlıklar içinde insan onurunu her şeyin üzerinde tutmak demektir. Kuruluş yıllarındaki o büyük heyecan, sarayların ve şahsi ikballerin ötesinde, halkın kendi kaderini kendi eline almasından kaynaklanıyordu. O günlerde sokaklara taşan sevinç; yoksullukla, savaşla, acıyla yoğrulmuş bir halkın “Biz de varız ve insanca yaşayacağız” haykırışıydı. Gözlerdeki o ışık, bir milleti küllerinden yeniden doğuran ortak bir idealizeden besleniyordu.
Zaman ilerledikçe bu derin........
