Beyaz fino Bulut, kangal Johnny ve pamuk şekerci dede!
Değerli okurlar, can okurlar… Geçen gün çocukluğumun geçtiği o tozlu ama altın değerindeki günlere doğru zihnimde nizami bir sefere çıktım.
Şimdiki çocuklara bakıyorum da ellerinde tabletler, bilgisayarlar… Ah be can okurlar, bizim zamanımızda plastik oyuncak bile lükstü! Bizim oyuncağımız topraktı, tahtaydı, ceplerimizi dolduran renk renk misketlerdi. Ama en büyük zenginliğimiz, en sadık oyun arkadaşlarımız kimdi biliyor musunuz? Mahallenin dört ayaklı canları, yani köpeklerimiz ve kedilerimizdi!
Bizim çeteyi unutmak mümkün mü? Bir yanda Kangal heybetli, mert ve delikanlı köpeğimiz Johnny, diğer yanda fırça gibi bembeyaz tüyüyle bacak kadar ama yüreği koca bir dünya olan Fino Bulut!
Johnny önde, Bulut yanında, biz arkada… Lalegül 5. Sokak’tan bir çıkardık, hemen........
