Bizim Başkent’te resmi daire kapısına dayanmak öyle turist gibi gezmeye benzemez can, çelik gibi sinir ve profesyonel bir evrak diplomasisi ister. Geçen gün Mal Müdürlüğü’nün ya da tapunun o meşhur koridorlarında iş halledeyim dedim, ortalık mahşer yeri. İnsanlar ellerinde pembe dosyalar, memurun gözünün içine bakıyor. Bizim mahallenin emekli şoförlerinden Zühtü amca da dikilmiş gişenin önüne, elindeki mühürlü kağıdı havaya kaldırıp başladı söylenmeye: “Ulan gardaş, bu tapunun harcı pulu derken insanın tapulu malı gibi ruhunu da ipotek edeceksiniz!”

​Gişedeki memur bey başını kaldırdı,........

© Haberton