Modern dünyanın en büyük yanılgılarından biri, bağırmayı kararlılık, gürültü yapmayı ise etkinlik sanmamızdır.

İş hayatından aile içi iletişime, spordan kişisel gelişime kadar her alanda “en çok sesi çıkanın” kazandığına dair yanlış bir algı var. Oysa gerçek başarı, gürültünün toz dumanı arasında değil, disiplinin sessiz ve derinden gelen ritminde gizlidir.

Çoğu zaman gürültü, bir yetersizlik maskesidir. Bir lider ekibine bağırıyorsa, bu otoritesinin gücünü değil, yönetim becerilerinin zayıflığını gösterir. Bir kişi sürekli ne kadar meşgul olduğunu haykırıyorsa, bu onun çok çalıştığını değil, zamanını yönetemediğini kanıtlar.

Gürültü geçicidir; anlık bir rüzgar........

© Haberton