Hep sorarlardı ya, gidene mi zor kalana mı diye? Kalanaymış… Giden gitmeyi göze Almış çünkü, her şeyi bitirmiş ve canice gitmiş olur. Ya kalan? İşte o bir çırpıda vazgeçemez, yarası kabuk tutmaz, acısı dinmez. Dinse bile geçmekle bitmez ki. Kalan haksızlığının hıncına yenik düşer ve gidenin dönmesi umuduyla yaşar gider. Kusur ettim, yaşayamaz. Yaşamak denir mi hiç buna? Açıklamak ister, Anlatmak, bağırmak, vurmak Ama en acısı da sarılmak ister. Gitmek bilmez o yeşimler gözünün önünden. Bu sarmaşıklar köklerini de alıp, yeşertecek bir filiz bile bırakmadan çekip gitmiştir. Elinden ne geliyor? Bir daha........

© Haberton