Çünkü insan, yaşam yolculuğunda kendi iç Miraç ilmine açılmak istiyorsa önce zamanı tanımayı, sonra da zihinsel ve duygusal yüklerini hafifletmeyi öğrenmek zorunda. İletişimden ilişkilere, kişisel gelişimden kendini keşfetme süreçlerine kadar her alan, zamanın kalitesinden ve stresin düzeyinden doğrudan etkileniyor.

Hepimiz biliyoruz ki günümüz dünyasında zaman hızla akıyor ama biz çoğu zaman aynı hızda akamıyoruz. Yapılacaklar çoğalıyor, kararlar yoğunlaşıyor, beklentiler artıyor. Bu yoğunluğun ortasında “Ben neredeyim?” sorusu giderek daha derinden yankılanıyor. İşte tam da burada zaman yönetimi, mekanik bir takvim düzeni olmaktan çıkıyor; kişinin kendi hayatına yön verebilme yeteneğine dönüşüyor.

Zaman yönetimi, aslında farkındalık yönetimidir. Hangi saatte ne yaptığından çok, içindeki hangi sesle hareket ettiğini bilmektir. Bir danışanım şöyle demişti: “Günüm dolu geçiyor ama hiçbir şey bitmiyor.” Bu, sadece bir yoğunluk tanımı değil; aynı zamanda yaşamın merkezinden uzaklaşmanın sessiz bir işaretidir. Kişi kendini tanımadığı, kendi önceliklerini bilmediği, mizacına göre bir plan oluşturmadığı zaman zaman onu yönetir. Oysa mizaç ilmi bize şunu öğretir: Her insanın ritmi, algısı ve kapasitesi farklıdır. Zamanı etkili kullanmak, kendini keşfetmekle başlar.

Mizacınıza uygun bir yaşam düzeni kurduğunuzda zaman üzerinizde baskı oluşturmaktan çıkar; siz ona yön vermeye başlarsınız. Toprak mizacı düzeni sever, su mizacı akışla ilerler, hava........

© Haberton