Sanat eserleri; şiirler, öyküler ve romanlar öyle kolay kolay ortaya çıkmaz. Büyük aşkların, özlemlerin, merak etmenin ve derin bir yalnızlığın bilgiyle bütünleşmesi sonucunda ortaya çıkar.

Dolu dolu hissetmelerin, ağız dolusu gülüşlerin ve bir uçurumun kenarından yürüyüp geçtikten sonra dökülür o mısralar. Öyle düz yolda yürümekle sanatın derinliği gün yüzüne çıkmaz. Alımlı, zarif, mini etekli güzel hatunlar, kırmızı rujlu dolgun dudaklar, kışkırtıcı yan bakışlar, yağız delikanlılar ve buna benzer güzelliklerin yazı yazdırması da mümkün değildir.

Ayrıca bitip tükenmeyen hüzünlerin ve sevinçlerin de şiir yazdırması asla söz konusu değildir.

Mutlu, mutsuz olmak ve üretebilmek ayrı şeylerdir.

Bu anlamda sanatın edebiyat dalı, sevmeyi bilenlerin, sevgiyi tam içinde hissedebilenlerin işidir, dersek abartmış sayılmayız. Çünkü sevgiden uzak insanların güzel sanat üretmesi imkânsızdır.

Aşkın şiire etki düzeyi nedir?

Aşkın, sevdanın şairliğe katkısı farklıdır. Şair için ilham gereklidir çünkü aşkın da beslenmesi gerekir. Çünkü yaşamda her şey böyledir; üretilen yeni bir oluşum, mevcut olan bir şeyi de tüketir. Bu bazen maddi, bazen de manevi olur. Şairin parmakları sevgilinin saçlarına........

© Haberton