Her hafta sonu, dünya genelinde yaklaşık 3.5 – 4 milyar insan ekran başına geçiyor. Bu sayı, dünya nüfusunun neredeyse yarısı. Bu insanlar, toplamda haftada 7-8 saatlerini bu ritüele ayırıyor. Küresel olarak haftada yaklaşık 25 milyar saatlik bir "dikkat bütçesi"nden bahsediyoruz. Peki bu bütçenin sahibi kim? Ve karşılığında halka ne veriliyor?

2025 yılı itibarıyla küresel spor endüstrisinin toplam geliri 507.69 milyar dolar. Futbol, bu pastanın en büyük dilimini oluşturuyor. Bu rakam, dünyanın birçok ülke ekonomisinden daha büyük bir büyüklüğe işaret ediyor. Futbol, görünürde bir spor olsa da arkasında devasa bir ekonomik ekosistem yatar. Bu ekosistemin asıl kazananları bellidir: Kulüp sahipleri, menajerler, medya patronları ve bahis şirketleri. Peki ya halk? Halk, bu sistemin hem en büyük kaynağı hem de en büyük kaybedenidir.

Futbol sektöründe Messi, Ronaldo, Mbappe gibi yıldızlar yılda 100-200 milyon Euro kazanıyor. Cristiano Ronaldo'nun Al-Nassr'daki yıllık kazancı 200 milyon Euro'yu buluyor. Diğer taraftan binlerce futbolcu açlık sınırında yaşıyor. Türkiye 3. Lig'de oynayan bir futbolcunun aylık maaşı 8.500 TL civarında. Bu, asgari ücretin bile altında. Avrupa'nın düşük liglerinde durum daha vahim; zavallı gençler, bir gün ünlü olup zengin olacağım diye karın tokluğuna top koşturuyor.

Nijeryalı genç bir yetenek, Avrupa'da şansını denemek için menajere 5.000 Euro veriyor. Deneme maçını kazanamazsa parasını kaybedip ülkesine dönüyor. Kazanırsa 3. Lig'de ayda 1.500 Euro'ya başlıyor. Bu paranın yarısı konaklama ve yemeğe gidiyor. Arjantin'de binlerce genç, "yeni Messi" olma hayaliyle bedava veya yemek karşılığı antrenman yapıyor. Kulüpler bu çocukları sömürüyor. Çünkü binlerce adaydan biri tutarsa kulüp onu 10-20 milyon Euro'ya........

© Habername