ANNELER GÜNÜYMÜŞ !
1908 yılında, Amerika’da Anna Jarvis adlı bir kadın, Mayıs’ın 5’inde annesini kaybetmiş. Annesinin ölününe ziyadesiyle üzülen bu kadın her yıl, büyük merasimlerle annesini ölüm yıldönümlerinde anmaya başlamış. ABD kongresi, bu Yahudi orjinli ABD Vatandaşı olan kadının yasına katılma düşüncesi ve aslında tüketim ekonomisinin güçlendirilmesi amacıyla , 1914 yılından itibaren Mayısın ikinci pazar gününü, - ki hıristiyanlar için kutsal gün- tüketim ekonomisine katkı sağlansın diye eğlenceli, güya annelere bol hediyeli ve tam bir kapitalist tuzak olarak ABD’de Kutlanılması kararını alıyor. Türkiye’de de, İslam karşılığı ile maruf Türk kadınlar Birliği’nin girişimi ile 9 Mayıs 1955’ten beri Anneler Günü kutlanmaktadır. Bir tarafta Yahudi projesi, diğer tarafta ülkemizdeki her çıkışı İslam’a karşı mesajlarla dolu Türk kadınlar Birliği’nin öncülüğünde 1955 yılından beri Anneler Günü kullanılmaktadır. Türkiye dahil Amerika yörüngesindeki taklitçi ülkeler, kendilerine ait hiçbir değeri önemsememek gafletleriyle, Anna Jarvis’in annesinin ölümünü, Anneler Günü olarak kutlamanın gafleti içerisinde bulunuyor. Sorsan belki kendi annesinin ne zaman öldüğünü bile bilmez. Bu ne korkunç bir gaflet, bu ne aşağılık bir taklit? Yani bizim bize ait olan bir değerimizin, hadi kendi annemizi bir tarafa koyduk, unuttuk, ölenleri fatihalarla anmayı, hayatta olanları da baş tacımız olarak evimizde bulundurmayı bırakın, huzursuzluk evlerinin izbe köşelerine terk ettik. Maalesef milli ve dini tarihimizde yer edinmiş olan o mübarek annelerden birinin doğumunu veya ölüm gününü illa da anneler günü kutlansın isteniyorsa, mesela Hazreti Hatice Validemizin veya Hazreti Ayşe Validemizin veyahut da Hazreti Fatıma Validemizin ölüm veya doğum tarihlerini esas alarak bir anneler günü Müslümanlar olarak idrak etsek, o günde şu gerçeği de vurgusak ki, anneler senede bir gün değil her gün, hatta sadece her gün değil, günün beş vaktinde rahmetle yâd edilen, “Ey Rabbim! beni, annemi, babamı ve bütün müminleri bağışla, onlara merhamet eyle, onlara acı. Onları lütüf ve Kerem’ine nail eyle..” diye dua ederek yâd etsek daha doğru olmaz mı? Ama aşağılık bir kompleks, batılı bir Hristiyanın anne sevgisini anladığı kadarıyla ve onun duygularıyla yaşamış, ölüm günlerini hatırlamaya........
