İnsanoğlu hem unutkanlığı ile tanınır. Hem de gereksiz şeyleri hatırlamakta mahirdir.

İrfan ehli bize aslında şunları öğretmiştir.

1. Sana yapılan fenalıkları

2. Yaptığın hayır ve iyilikleri.

Uyarılar bu olsa da bazen sınırlarını aşar ve unutması gereken şeyleri unutamaz. Yaptığı bazı güzel şeyleri de unutmamakta mahirdir. Hatta bu unutmama bir süre sonra başa kakma gafletini de getirir.

Kur’an-ı Kerim, insanın anne- babasına “Öf!” bile dememesini ister. Onların yaptığını Allah hatırlatır. Çocukların ebeveynlerine karşı “Öf!” bile demeden hizmet etme, onların gönüllerini alma görevi vardır. Ancak ayeti kerimelerde ve hadis-i Şeriflerde, Allah Resulü ve Selef ulemasının uygulamasından da anne babaların çocuklarına karşı büyük bir beklenti içinde olup “senin için saçımı süpürge ettim, senin için gecelerimi heba ettim, öyleyse sen de bana…” diye bir cümle kurmasının önerilmediğini görüyoruz.

Her Müslümana yapması gereken görev ilahi bir ikazla hatırlatılır ama insanlar karşı karşıya getirilip de ilişikler zedelenmez.

Bir Müslüman başka birine iyilikte bulunabilir. İyilik gören kimsenin buna teşekkür borcu, onun kişisel borcudur. Bunun karşılığında ondan hiçbir beklentide bulunulamaz.

Ey iman edenler! Allah’a ve ahiret gününe inanmadığı halde sırf insanlara gösteriş olsun diye mallarını harcayanlar gibi, başa kakıp eziyet etmek suretiyle........

© Habername