Milli gururumuz Toprak Razgatlıoğlu, kariyerinin en büyük meydan okumasına Brezilya Grand Prix’si ile devam ediyor. "Motosikletin Formula 1’i" olarak kabul edilen bu devler liginde henüz ikinci yarışına çıkan Toprak, Prima Pramac Racing renkleri altındaki Yamaha’sıyla adaptasyon sürecini iliklerine kadar hissediyor.

Sıralama turlarında elde ettiği 1.21.565’lik dereceyle Q2’ye kalmayı başarması, bu kadar kısa sürede klasmandaki yerini belli etmesi açısından oldukça kıymetliydi. Yarışı 17. sırada tamamlamış olması kağıt üzerinde "beklentinin altında" gibi görünse de, MotoGP’nin o kendine has sert doğası ve Yamaha M1’in karakterine alışma süreci göz ardı edilmemeli. Pist dışına taştığı anlarda motorun tepkilerine verdiği reaksiyonlar, aslında Toprak’ın limitleri ne kadar zorladığının bir kanıtıydı.

Zirvede İtalyan Rüzgarı…

Yarışı sadece Toprak üzerinden okunması haksızlık olur; zira zirvede tam bir ustalık eseri izledik. Marco Bezzecchi, Brezilya’da da damalı bayrağı ilk sırada görerek üst üste ikinci galibiyetini aldı ve şampiyonluk yolunda ne kadar iştahlı olduğunu gösterdi. Ducati dominasyonuna karşı Yamaha ile direnmeye çalışan Toprak için Bezzecchi gibi isimlerin temposu, önümüzdeki yıllarda hedefleyeceği çıtayı temsil ediyor.

Brezilya GP'nin uzun start-finish düzlüğünde, Ducati ve KTM motorlarının aerodinamik üstünlüğü bir kez daha kendini gösterdi. Toprak, viraj içlerinde inanılmaz bir "leaning" (yatış) açısıyla farkı kapatsa da, Yamaha'nın düzlükteki hız eksikliği (Toprak'ın hızı yaklaşık 342 km/s iken, Bezzecchi 354 km/s bandındaydı) geçiş yapmasını zorlaştırdı.

Yarışın Kilit Anları: Bezzecchi vs. Miller

Yarışın sadece galibi değil, heyecanı da zirvedeydi. Jack Miller ve Bezzecchi arasındaki 4. viraj mücadelesi, günün en teknik "block pass" (blok geçiş) örneğiydi. Bezzecchi, iç çizgiyi kapatarak Miller’ı genişe itti ve bu hamle ona galibiyetin kapısını açtı. Toprak ise bu kaosun hemen arkasında, Fabio Quartararo ile girdiği 17. sıra mücadelesinde tecrübe kazandı. MotoGP'de "kirli hava" (dirty air) yönetimi, Superbike'tan çok farklı ve Toprak’ın bu yarıştaki en büyük dersi, önündeki sürücünün türbülansından kaçmak oldu.

Brezilya’nın yüksek asfalt sıcaklığı, bu hafta sonu tüm takımları lastik seçimi konusunda köşeye sıkıştırdı. Marco Bezzecchi ve podyumun diğer ortakları, arka lastikte "hard" (sert) hamuru tercih ederek yarış sonuna doğru aşınmayı minimize etmeyi başardılar. Toprak ise, Yamaha M1'in ön tarafına güvenini artırmak adına "medium" (orta) hamurla piste çıktı. Ancak yarışın 12. turundan itibaren yükselen sıcaklık, ön lastikte "graini" (pullanma) etkisini artırınca, Toprak’ın o meşhur geç frenajlarını (artık bu hareketi isimle anmak gerekir mesela; TOPRAKLAMA! ) yapması imkansız hale geldi. Pist dışına taştığı o kritik an, aslında lastiğin yol tutuşunu tamamen yitirdiği o saniyelerdi.

Toprak’ın bu ligde henüz "çaylak" enerjisiyle ama bir "şampiyon" özgüveniyle bulunması bile büyük bir olay. Yarış içi teknik sorunlar ve pist yapısının zorlayıcılığı bir yana, milli sporcumuzun birkaç sezon içerisinde çok daha rekabetçi bir pakete sahip fabrika takımına geçeceği sinyalleri şimdiden tribünlerde konuşulmaya başlandı.

MotoGP uzun bir maraton. Toprak artık kendi sikletinde, dünyanın en hızlılarıyla aynı çizgide. Sabırla ve azimle, o podyum basamaklarını tırmanacağından şüphemiz yok. Yolun açık olsun "El Turco"!

© Habererk