Adam vardır, ağırdır.

Adam vardır, gölgesi ağırdır.

Adam vardır hem kendisi hem de gölgesi ağırdır…

İşte onlardan birisi. Adam gibi adam diyemem, çünkü “gibi” ifadesi burada eğreti durur. Zira o; sade, yalın, dik, mert, vefalı ve hayırsever biriydi…

Çevremizde en etkili ve saygın bürokratlardandı. Lakin otuz yılı aşkın kamu hayatımda yollarımız hiç kesişmedi. Çünkü ben hep KİT’lerde çalıştım. Hayattayken ondan hiçbir talebim olmadı, onun da benden… Ama gerçek bir ağabey-kardeş, gönüldaş hukukumuz vardı.

Kibar ve alçakgönüllüydü. Her bayramda veya özel günlerde ilk o arar ve beni mahcup ederdi. Her seferinde “Ağabey, yine ezdin beni, ne vardı şöyle biraz daha bekleseydin, ben arasaydım” sözlerime gülerek karşılık verirdi.

O iyi bir eşti. Evdeşi çok uzun bir hastalık süreci geçirdi. Bütün programını hayat arkadaşına göre ayarladı. Birçok davete sırf o yüzden katılamadı. Eşinin vefatı sonrası yaptığımız bir görüşmede, “Yavuz'um, eşine iyi bak, özellikle şekere dikkat etsin” demişti…

Ardında, “Devlet Erkânı ile Erken Tanıştım” eserini bıraktı. Kitap, her ne kadar “ailem, çalışmalarım, hatıralarım”........

© Habererk