​Cesaret, yalnızca bir risk alma duygusu ya da kritik anlarda ortaya çıkan ani bir refleks değildir. Onu sadece dayanıklılık, cüretkârlık ya da gözü karalık gibi kavramlarla tanımlamaya kalkarsak yanılırız.

​Cesaret, tehlike, belirsizlik, acı veya kayıp ihtimaline rağmen kişinin doğru bildiği veya inanarak hareket etmesi gereken durumlarda geri adım atmama yeteneğidir. 

*Mark Twain*'in de ünlü sözünde belirttiği gibi: "Cesaret, korkunun yokluğu değil; korkuya karşı direnç ve onun üstesinden gelme halidir."

​Cesaret, her şeyden önce bir erdemdir. Bütün erdemler gibi bizi biz yapan, insan kılan temel bir değerdir.

​Değerli bir şey için duyulan korku, insanı harekete geçirir.

Çocuğunu koruyan bir anne, ailesini kanatları altına alan bir baba ya da vatanını savunan bir asker de korkulara sahiptir. 

Ancak onlar, kendilerinden daha değerli olan bir gaye uğruna korkularını yener ve sorumluluk üstlenirler. 

Daha iyi olanı korumak ve çoğaltmak için cesaretlerini ortaya koyarlar.

​Doğru cesaret, bilgiyle desteklenmiş bir şekilde daima daha iyiyi aramaktır. 

Bilgelik ise iyiyi aramak, edindiği bilgileri toplumun yararına uygulamak, doğanın ve evrenin yaşamını anlayarak yaşamaktır.

 *Konfüçyüs* zünde belirttiği gibi: "Bilgelik, şefkat ve cesaret insanın evrensel olarak kabul edilen üç ahlaki niteliğidir."

*​Churchill* ise bu erdemi şöyle özetler: "Cesaret, ayağa kalkıp konuşabilmektir."

​Cesaretli olmak kesinlikle büyük bir risktir ve günümüz koşullarında bu risk her zamankinden daha belirgindir.

genel durumu; ekonomik belirsizliklerle veya toplumsal kutuplaşmalarla şekillendiğinde, cesur bir duruş sergilemek kişiyi doğrudan maddi, manevi veya hukuki yaptırımlarla karşı karşıya........

© Habererk