Türkiye'nin temel meselesi mevcut sorunları çözmenin ötesinde; eğitimden bilime, sanayiden tarıma ve çalışma hayatına; bütün alanları ortak bir gelecek vizyonuyla yeniden yapılandırmaktır.

Geleceği öngören ülke yönetir. Bilgiyi üreten teknolojiyi, teknolojiyi üreten geleceği şekillendirir. Esas mesele günü kurtarmak değil, geleceği kurmaktır. Bir ülkenin asıl meselesi yarına hazırlanmaktır. Hatta on yıl sonrasına, yirmi yıl sonrasına hazırlanabilmektir. Eğitimde, bilimde, sanayide, tarımda, çalışma hayatında, teknolojide, enerjide. Her alanda aynı soruyu sormamız gerekiyor:

Dünya değişirken biz nereye hazırlanıyoruz?                             

Bugün ilkokula başlayan bir çocuk, yaklaşık on beş yıl sonra hangi dünyada çalışacak? O dünyanın hangi meslekleri olacak? Hangi bilgiler değerli olacak? Hangi beceriler gerekecek? Yapay zekâyı kullanan mı öne çıkacak? Yoksa yapay zekâyı tasarlayan mı? Ezberleyen mi kazanacak? Yoksa düşünen, sorgulayan, üreten ve problem çözen mi? Eğitim sistemimizi bugünün ihtiyaçlarına göre değil, geleceğin Türkiye’sine göre kurmalıyız.

Çocuklara sadece bilgi vermek yetmez. Düşünmeyi öğretmeliyiz. Üretmeyi öğretmeliyiz. Merak etmeyi öğretmeliyiz. Ahlakı, sorumluluğu, ortak yaşam kültürünü ve vatan sevgisini de öğretmeliyiz.

Bilim yoksa gelecek başkalarının olur. Bir ülkenin gerçek bağımsızlığının yollarından biri de bilimden geçer. Bilgiyi üreten, teknolojiyi üretir. Teknolojiyi üreten, ekonomiyi yönlendirir. Ekonomiyi yönlendiren, dünyada söz sahibi olur.

Üniversitelerimiz toplumun sorunlarına........

© Habererk