PKK ve türevleri yıllardır-anayasal statü” istediklerini söylüyorlar.

Bunun anlamı, devleti kuran halk olarak anayasaya geçmektir. Devlet iki kuruculu olunca kurucuların devlet üzerindeki tasarrufu da eşitlenecektir. İki ayrı kol, iki ayrı çizgi, kısacası devlet içinde iki ayrı departman.

Bu, şu sonuçlara sebep olur:

-Ben devlet kurucusuyum, senin dilin resmi dilse benimki de resmi dil olacak.

-Senin bayrağın varsa benim de bayrağım olacak.

-Sen yönetiyorsan, ben de –kendimi sahibi ilan ettiğim- topraklarda yöneteceğim.(Özerklik)

-Yönettiğim yerde istediğimi yaparım, bana karışamazsın, aramızda hiyerarşik bir ilişki yoktur. Tepem atarsa çeker giderim.

-Anayasal bir belgede beni halk olarak tanıdığın için self-determinasyon hakkım vardır, artık beni engelleyemezsin.

İki halklı veya Apo’nun iki sütunlu devlet ifadesinin mahiyeti budur.

Bu yeni bir şey değil, Kıbrıs’ta 1960 Anayasa’sı ile denendi, Türklerle Rumlara devlet kurumlarında ayrı ayrı kotalar verildi, iki toplumu birleştireceği sanılan uygulama iki toplumu iyice........

© Habererk