Çocukluğum Gaziosmanpaşa'da geçti. Merhum dedem Hasan Nail Canat ile evimiz yakındı. Her bayram dedemi ziyarete gittiğimizde bizden önce gelen bir misafir olurdu; Abdurrahman Dilipak... Dedem ile derin bir dostlukları olduğunu 2004 yılında dedem vefat ettikten sonra daha iyi anlamıştım. Abdurrahman Dilipak Bey'in bizdeki yeri ayrıdır. Kendisini hep saygıyla anarız. Biz dostlarımızın ayağına değil, yüzüne bakarız, yüzlerine karşı onları övmeyiz. Bir yerde isimlerini duyunca gururlanır ve onlardan hak ettikleri saygıyla bahsederiz.

2009 yılında merhum dedem Hasan Nail Canat'ın unutulmaması için www.hasannailcanat.com sitesini kurduğumuzda sitedeki Şeref Defteri'ne duygu ve düşüncelerini yazması için ilk aradığım insanlardan biri de Abdurrahman Dilipak Bey'di. Abdurrahman Dilipak; "O, şair yürekli bir dosttu. İmam Hatipliydi. Onun okuduğu çağda İmam Hatipli olmak, 'Çile'ye talip olmaktı... Umud nesli idi... Diriliş nesli. Büyük Doğunun ihyası için cihad edecektik..."

2012 yılında merhum dedem Hasan Nail Canat'ın vefatının 8. yıldönümü vesilesiyle düzenlediğimiz Üsküdar'daki anma programına Üstün İnanç, Mesut Uçakan, Harun Yöndem ve Osman Atalay ile birlikte konuşmacı olarak teşrif etmişti. O programda da söylediği sözler bizi çok etkilemişti. Abdurrahman Dilipak; "Hasan Nail Canat bataklığa atılmış bir taştır. Ve bugünkü sanatçılarımız, siyasetçilerimiz, işadamlarımız o bataklıktaki taşların üzerine basarak karşı tarafa geçtiler. Keşke bunu fark edebilseler... Eminim o zaman bugün bu anma programına daha fazla insan gelirdi."

Abdurrahman Dilipak Bey'in anma programının sonunda babam Mehmet Safa Canat'a, "Böyle devam ettiğiniz müddetçe her zaman yanınızdayım" demesini de unutmadım. Abdurrahman Bey duruşundan hiç taviz vermedi, çizgisinden hiç sapmadı, elbette bunun da........

© Haber Vakti