Yetişmeye çalışırken hayatı kaçırmak
Sabah alarmı çaldığında ilk düşündüğüm şey günün güzelliği olmuyor artık. Olmuyor, ne yazık ki. Uyanmak zor geliyor insana; sadece uykudan değil, hayattan da. Yatağın kenarında birkaç dakika oturup tavana bakıyorum çoğu zaman. Bugün neyi yetiştiremedim diye değil, neye yine yetemeyeceğim diye.
Günlük yaşam dediğimiz şey, eskiden küçük ayrıntılardan ibaretti. Alışveriş listesi, akşam yemeği, ödenecek bir fatura… Şimdi ise her biri ayrı bir sınav gibi. Markete girerken “acaba kasada ne kadar tutacak” endişesi, telefona gelen her bildirimde “kötü bir haber mi” tedirginliği. İnsan fark etmeden omuzlarını yukarı........
