Canım kadın,

Bazı insanlar sevgiyi aramakla değil, ona yer açmakla büyür. Ama bazıları, sevgiyi hak edebilmek için kendini küçültmeyi öğrenerek yetişir. Duygusal olarak görülmeyen, hissedilmeyen, ihtiyacı fark edilmeyen bir çocuk, büyüdüğünde sevgiyi bir hak gibi değil, bir ödül gibi algılamaya başlar.

Sevilmek için beklemesi gerektiğini düşünür.
Sevilmek için uyum sağlaması gerektiğini sanır.
Sevilmek için biraz daha sessiz, biraz daha anlayışlı, biraz daha geri planda olması gerektiğine inanır.

Bu bir bilinçli seçim değildir. Bu, hayatta kalma biçimidir.

Çünkü çocukken öğrenilen şudur: “Ben olduğum halimle yeterli değilim.” Ve bu inanç, yetişkinliğe taşınır. İlişkilerde, dostluklarda, işte, hatta kendi iç sesiyle kurduğu bağda bile… Hep bir........

© Haber Ege