Bazen sanırım anda kalmak gerekiyor. Rutinleri kendimize göre uydurmak, iç sesimizin ne dediğinden yola çıkarak sadece konuşmak, bir şey yapmamak, yapana da mani olmamak... “Buradaysak buyuz, bu kadarız” diyip işin içinden sıyrılmak. Sonrasında dönüp ne yaptığımıza tekrardan bakmak; bir suç arar gibi gözlerimizin altını sorgulamak, üstten yaptığımız bakışların habisliğini yaşamak... Yaşayana da mani olmadan sadece yaşamak, olmak zor mudur, değil midir, tartışılmaya fazlasıyla açık.........

© Günışığı Gazetesi