Gülbank kelimesi Farsça kökenlidir. Gül sesi anlamına gelir.  Gönülden göğe yükselen sestir gülbank. Bir dua şeklidir.

Gülbank Mevlevi, Alevi ve Bektaşi gibi tasavvuf tarikatlarında ve Osmanlı döneminde bazı resmi merasimlerde topluluk halinde yüksek sesle okunan kalıplaşmış dua metnidir.

Alevî-Bektaşî geleneğinde gülbank; dua, niyaz, birlik ve hayır dileğinin sözle buluştuğu manevi bir çağrıdır. Onun içinde yalnızca kelimeler yoktur. Edep vardır, ikrar vardır, muhabbet vardır. En önemlisi de insanı insana bağlayan bir gönül anlayışı vardır.

Bazı sözler söylendiğinde yalnızca kulaklara değil, gönüllere de dokunur. Birlikte yapılan her şey daha kıymetli ve daha eftaldir.

Bazı dualar dudaktan çıkar ama göğe yükselirken insanın içindeki bütün kırgınlıkları da beraberinde götürür. Gülbank da böyledir.  Gülbank, sadece yüksek sesle söylenen bir dua değildir. O, aynı zamanda bir gönül hâlidir. İnsanların aynı niyet etrafında toplanması, aynı duaya “âmin” diyebilmesi, başkasının derdini kendi derdi gibi görebilmesidir.

İnsanın........

© Günışığı Gazetesi