Ömrümüz boyunca daha çok bedenimizle ve dış görünüşümüzle meşgul oluruz. Bir çoğumuz giyim, kuşam ve son yıllarda güzel veya yakışıklı olabilmek adına yapılan estetik operasyonlar ile iyi ve hoş görünmeye çalışıyoruz.

       Bu şekilde kendimizi iyi hissediyoruz belki. Ama ihmal ettiğimiz en önemli şeylerden biri ise ruhumuz ve canımız.

       Tasavvuf ve halk edebiyatında “can kafesi” insan bedenini ifade eder. Can kafesi ruhun geçici olarak içinde bulunduğu bedeni anlatır. Can yani ruh uçmaya hazır bir kuşa beden ise o kuşun hapsolduğu kafese benzetilir. Ölüm anı ise canın bu kafesten özgürlüğe kavuşması olarak yorumlanır.

       Beden, ruhun ebedî yurdu değil sadece bir süreliğine konakladığı yerdir. Bir kuş kafeste uzun süre kaldığında gökyüzünü özler. İnsanın ruhu da hakikati özler. İnsanoğlu ne kadar dünyaya bağlanırsa bağlansın, içinde tarif edemediği bir eksiklik vardır hep.

       Can kafesini süslemek ona özenmek tabi ki olmalıdır. Ama kafesi kuştan........

© Günışığı Gazetesi