Çocuklara yapılan bazı şakalar vardır; güya masumdur, güya eğlencelidir.

Ama çocuğun yüzündeki o donuk gülümsemeyi, gözlerini kaçırışını, “rahatsız oldum ama ses çıkarmayayım” hâlini çoğu zaman görmezden geliriz.

Çünkü şaka yapan bir büyüktür, bir akrabadır, bir arkadaşın ebeveynidir. Çünkü “abartma”, “çocuktur alışır”, “niyeti kötü değil” cümleleri çok tanıdıktır.

Oysa çocuk için her şaka masum değildir.

Bir çocuğun istemediği hâlde maruz kaldığı her davranış, adı şaka bile olsa, sınır ihlalidir.

Saçıyla alay edilmesi, kilosu üzerinden konuşulması, korkutulması, utandırılması, özel alanına girilmesi.

Bunların hiçbiri çocuğun gelişimine katkı sağlamaz. Aksine çocuğa şunu öğretir:

“Rahatsız olsan bile katlanmalısın.”

“Büyükler her zaman haklıdır.”

“Hayır........

© Günışığı Gazetesi