Son yıllarda dikkatimi çeken bir durum var. Ne yazık ki bazı gençler, kibar konuşmayı, saygılı olmayı, büyüklerine değer vermeyi, nazik davranmayı ve güzel bir üslupla iletişim kurmayı "eziklik" ya da "kendini küçük düşürmek" olarak görüyor. Oysa gerçek tam tersidir.

İnsan, sesini yükselterek değil; karakterini yükselterek büyür. Kaba olmak cesaret değildir. Asıl cesaret, öfkeliyken bile saygıyı elden bırakmamaktır.

Nazik bir insan bulunduğu her ortamda fark edilir. İnsanlar onunla konuşmaktan huzur duyar, ona güvenir ve ona değer verir. Çünkü güzel ahlak, insanın en kıymetli süsüdür.

İki öğrenci aynı başarıya sahip olsun. Biri öğretmenine "Tamam." deyip geçsin, diğeri ise "Teşekkür ederim öğretmenim." desin. Sizce hangisi daha çok takdir........

© Günışığı Gazetesi