VAZGEÇTİM BU DÜNYADAN

İnsanlık pert olmuş! Bu da âleme dert olmuş!

Kimine kasvet olmuş,mKimine illet olmuş!

Ahirinde bu âlem mevt olmuş!

“Bak ibret al yere düşen yaprağa,

O da eskiden yukarıdan bakardı toprağa!” Ne güzel söylemiş söyleyen! Dün tepeden baktığın toprağın bugün bağrına düşmüşsün. Dün gölgenle övündüğün ağacın bugün dalından kopmuş bir yaprağısın.

Kim bakar sana, kim takar seni? İyi gününde herkes dost olur da kötü gününde niye bir dost bulamazsın? Kalabalıklar içinde yaşarken yalnızlığı neden iliklerine kadar hissedersin?

Sofran doluyken etrafından eksilmeyenler, sofran boşaldığında neden ortadan kaybolur?

Bunu iyice fikret bir zahmet! Kafanın en önemli yerine kazı!

Gözyaşların süzülünce yanağına kim mendil olur sana? Kim çiğ damlası gibi konar gül yanağına?

Kim acını paylaşır, kim acından pay çıkarır?

Kim yarana merhem olur, kim yaranı yeniden kanatır? Bunu fehmet bir kere!

Bu dünya bir hamam tası değil de nedir şimdi?

Bu dünya kirli değil de nedir şimdi?

“Cenabetler elinde mademki hamam tası;

Artırmaz kıymetini altından yapılması.”

Altından olsa ne çıkar! İçine konulan su kirliyse tasın kıymeti neye yarar? İnsanın dışı altınla kaplansa ne olur, içi karanlıksa? Makamı yüksek olsa ne olur, ahlakı yerlerde sürünüyorsa? Serveti dağlar kadar olsa ne olur, vicdanı bir zerre etmiyorsa? Bunu zikret her cemaatte bin kere!

Rest çektim bu âleme! Artık ne paklar beni, bilmiyorum. Ne aklar beni, anlamıyorum.

Hangi akla hizmet eder şarlatan olan? Kime kul köle olur yalaka olan? Kime peşkeş çeker namusunu arsız olan? Hangi yalana satar ömrünü rezil olan? Hangi kahra rıza gösterir onurunu yitiren? Kim kime niye boyun eğer?

Kim kime niye yağ çeker? Kim kime niye rol keser? Kim kimin önünde eğilir de arkasından diklenir? Kim üç kuruşluk menfaati için kırk yıllık haysiyetini satar?

Bilmiyorum işte! Bildiğim tek şey, insanın insana ettiğini hiçbir mahlukun etmediğidir!

Ah yalan dünya! Dönerken aslını kaybeden dünya! Üç kuruşa insanı satan dünya!........

© Günışığı Gazetesi