Bayramlar, sadece yeni kıyafetlerin giyildiği, sofraların kurulduğu, tatlıların dağıtıldığı günler değildir. Bayramlar aynı zamanda insanın vicdanıyla yeniden buluştuğu, kalbini yokladığı, ‘Ben kimin yarasına merhem oldum?’ diye kendine sorduğu özel zamanlardır. Çünkü bir bayramın gerçek bereketi, sadece evimizdeki neşede değil, bir yetimin yüzündeki tebessümde, bir yaşlının duasında, unutulmuş bir fakirin hissedilen varlığındadır.

Bugün çevremizde sessizce yaşam mücadelesi veren öyle insanlar var ki…Belki aynı sokakta oturuyoruz ama fark etmiyoruz. Belki her gün selam verdiğimiz biri, akşam evine ekmek götürmenin derdini taşıyor. Kimi çocuk bayramlık alamadığı için içine kapanıyor, kimi anne mutfaktaki eksikliği kimseye belli etmemeye çalışıyor, kimi yaşlı ise yalnızlıktan daha ağır bir yoksulluk yaşıyor: UNUTULMUŞ OLMAK…

Oysa insanın gerçek zenginliği sahip olduklarında........

© Güneydoğu Ekspres